Π.Ε.Φ.Ο. Newsletter: Εγγραφείτε για άμεση και συνεχή ενημέρωση

Οικογένεια ΠΕΦΟ


Αναλυτικότερα ...


Κώστας Μπαρμπής, Πρόεδρος ΠΕΦΟ

Η άποψή σας

Πιστεύτε ότι η κυριότητα του «ΚΑΡΑΪΣΚΑΚΗ» πρέπει να περιέλθει στον Ολυμπιακό ?
 

Χρήσιμα Links

ΑΝΕΝΔΟΤΟΣ ΑΓΩΝΑΣ ΠΕΦΟ:

Η ΚΥΡΙΟΤΗΤΑ ΤΟΥ «ΚΑΡΑΪΣΚΑΚΗ» ΣΤΟΝ ΟΛΥΜΠΙΑΚΟ ΓΙΑ ΜΕΡΙΚΗ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΙΣΟΤΗΤΑΣ (ΑΡΘΡΟ 4 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ)

Αρχική
Στη μνήμη ενός «λιονταριού» Εκτύπωση E-mail
24.06.08

«Του αντρειωμένου ο θάνατος,
θάνατος δε νογιέται!»

Στην κατά κανόνα πικρή και οδυνηρή πορεία σε τούτο τον εφήμερο κόσμο υπάρχουν περιστατικά, συμβάντα, μορφές, που χαράζονται με πυρωμένο σίδερο στη μνήμη. Όπου θα επιβιώσουν ισόβια, με το ρωμαλεότερο εξασθενητικό παράγοντα -το χρόνο- να αδυνατεί να επηρεάσει στο ελάχιστον τη φρεσκάδα και ζωηρότητά τους.

Στη μακρόχρονη θητεία μου «Στη σκιά ενός Θρύλου» είχα το προνόμιο και την ευδαιμονία να συνδεθώ, με αμφίπλευρα ειλικρινείς φιλικούς δεσμούς, αλλά και την ψυχοφθόρα δυστυχία να προπέμψω στο μεγάλο, χωρίς επιστροφή, ταξίδι όχι λίγα «Λιοντάρια», από αυτά που συνέγραψαν τα αυθεντικά έπη του: Τον Ανδρέα Μουράτη. Τον Θέμη Μουστακλή. Τον Βασίλη Ξανθόπουλο. Τον Στέλιο Κουρουκλάτο. Τον Θανάση Σούλη. Τον Μιχάλη Κρητικόπουλο. Τώρα τον Λάκη Γκλέζο.
*Θυμάμαι τη δυσάρεστη εμπειρία της μετάβασης με τον τότε έφορο του τμήματος, για την παραλαβή του δελτίου του χαλκέντερου και σκληροτράχηλου παίκτη στα γραφεία της «Προοδευτικής» όπου εμπαθέστατοι εχθροί του Ολυμπιακού μας ανέμεναν με λιντσαριστικές διαθέσεις. Για να επιβάλει τη διάλυσή τους με μόνη την εμφάνισή του και ένα αυστηρό, κυριολεκτικά «λιονταρίσιο», βλέμμα ο Λάκης…
*Θυμάμαι την απέραντη στοργή και ασύνορη εκτίμηση με τις οποίες τον περιέβαλε ο Μέγας Ηγέτης και Άνθρωπος Νίκος Γουλανδρής. Που με ερυθρόλευκη συγκίνηση του χάρισε το χρυσό προσωπικό του αναπτήρα, με τα αρχικά του χαραγμένα και στις δύο πλευρές.
*Θυμάμαι τη βαθύτατη πικρία του για τη μη συμπαράσταση της τότε (μετακοσκωτικής «διοίκησης») στην περιπέτεια της υγείας του, που τον οδήγησε, για σοβαρή χειρουργική επέμβαση πέρα από τον Ατλαντικό. Δυστυχώς η ΠΕΦΟ ενημερώθηκε καθυστερημένα διαφορετικά θα είχε πράξει αυτό που είχε ήδη προσφέρει σε πέντε «ανώνυμους» πιστούς του Θρύλου. Προσπαθήσαμε να τον «αποζημιώσουμε» στο ελάχιστον, με την απονομή του πρώτου από τα τρία κύπελλα, με τα οποία του δείξαμε την αγάπη και την ευγνωμοσύνη μας κατά καιρούς.
*Θυμάμαι τη δικαιολογημένη απόγνωσή του για τη φοβερή περιπέτεια που «γεύτηκαν» στη χώρα του Μπερίσα με τον Γιώργο Δεληκάρη. Απόγνωση, που την αντιμετώπισε και την αντιπαρήλθε με την ευψυχία και την αυθεντικά ολυμπιακή παλικαριά, που τον συνόδευσαν σε όλες τις εκδηλώσεις της ζωής του, ΑΝΤΡΑΣ με όλη τη σημασία της λέξης ως την τελευταία του πνοή…
*Θυμάμαι την ευγενέστατη άρνησή του στην πρόταση του Δημάρχου Κορυδαλλού να μεταφέρει το τελευταίο βιοποριστικό του καταφύγιο (καντίνα) απέναντι από το πρώην Άσυλο, επειδή δεν επιθυμούσε να απαρνηθεί την περιοχή στον Άγιο Ιωάννη Ρέντη, με την οποία είχε συνδεθεί συναισθηματικά. Αμετακίνητα αγνός και ευαίσθητος…
Και τώρα…
Μόνο όταν, αδυσώπητος και ανάλγητος, ο Πλούτωνας αναδειχθεί νικητής στην αναμέτρησή του, στα μαρμαρένια αλώνια του, με λιονταρόψυχους θνητούς, τότε, μονάχα τότε, συνειδητοποιείται η ακαταμάχητη ρώμη και δύναμή του. Αυτός, του Κάτω Κόσμου ο Άρχοντας, κατόρθωσε να καταβάλει ένα σύγχρονο Διγενή Ακρίτα, όπως ο Λάκης Γκλέζος. Νίκη που εξηγεί πώς και γιατί μόνο ο Γιος του Πλάστη και Δημιουργού στάθηκε ικανός να παραβιάσει την έξοδο του υποχθόνιου πλουτωνικού βασιλείου «θανάτω θάνατον πατήσας»…
Αλησμόνητε και πολύκλαυστε φίλε Λάκη, η μοίρα που διαφεντεύει τα ανθρώπινα σε κατέστησε «όλβιο» και πανευτυχή τότε που σου φόρεσε την ερυθρόλευκη στολή των θρύλων. Και, μαζί, σου χάρισε την αγάπη, το θαυμασμό, την εκτίμηση μιας απέραντης λαοθάλασσας. Όμως, βάσκανη και μικρόψυχη όπως πάντα, σε βύθισε στον ωκεανό της πίκρας, με οδυνηρές περιπέτειες υγείας και επαγγελματικά πλήγματα. Αλλά…
Αλλά η ευθύτητα του χαρακτήρα, η μπέσα, ο ανδρισμός, η ντομπροσύνη, η μεγαλόψυχη κατανοητική των πάντων στάση σου απέναντι σε όσους είχαν λησμονήσει τόσο γρήγορα και τόσο εύκολα, όσα είχες προσφέρει, με τη χαλύβδινη λεβεντιά και το δαμασκηνό σπαθί σου στην παράταξη των μυστακοφόρων αντρών τούτης της χώρας. Η ικανότητά σου να υπερπηδάς απογοητεύσεις και πλήγματα, επάξια σε τοποθέτησαν στη χορεία εκείνων που αγωνίστηκαν στις ίδιες επάλξεις και προηγήθηκαν στο αλαργινό ταξίδι, στην άλλη όχθη της Αχερούσιας λίμνης. Και που σε υποδέχθηκαν με επευφημίες και αγάπη στα ουράνια δώματα.
Στο καλό, πολυφίλητε Γκλέζο-Διγενή! Ποιος θα μπορούσε ποτέ να σε λησμονήσει;

Κώστας Ν. Μπαρμπής

ΥΓ.: Η ΠΕΦΟ θα τιμήσει, σύντομα, την απορφανισμένη οικογένειά σου.

 
< Προηγ.   Επόμ. >