Π.Ε.Φ.Ο. Newsletter: Εγγραφείτε για άμεση και συνεχή ενημέρωση

Οικογένεια ΠΕΦΟ


Αναλυτικότερα ...


Κώστας Μπαρμπής, Πρόεδρος ΠΕΦΟ

Η άποψή σας

Πιστεύτε ότι η κυριότητα του «ΚΑΡΑΪΣΚΑΚΗ» πρέπει να περιέλθει στον Ολυμπιακό ?
 

Χρήσιμα Links

ΑΝΕΝΔΟΤΟΣ ΑΓΩΝΑΣ ΠΕΦΟ:

Η ΚΥΡΙΟΤΗΤΑ ΤΟΥ «ΚΑΡΑΪΣΚΑΚΗ» ΣΤΟΝ ΟΛΥΜΠΙΑΚΟ ΓΙΑ ΜΕΡΙΚΗ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΙΣΟΤΗΤΑΣ (ΑΡΘΡΟ 4 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ)

Αρχική
Εντυπωσιακή επιτυχία της εκδήλωσης της ΠΕΦΟ για το ζεύγος Νικ. Γουλανδρή Εκτύπωση E-mail
22.12.08
Η ψυχή, η καρδιά, το εκτυφλωτικής λάμψης και μοναδικού μεγαλείου παρελθόν του Θρύλου αναβίωσε, ανάγλυφο, ολοζώντανο, συγκλονιστικό, το πρωί της Κυριακής, στο νομαρχιακό Πολυχώρο «ΑΠΟΛΛΩΝ». Σε απόσταση ελάχιστων εκατοντάδων μέτρων από το στάδιο «Γ. Καραϊσκάκης», στο οποίο γενιές ερυθρόλευκων παικτών συνέγραψαν την απλησίαστης ωραιότητας, εντιμότητας και λεβεντιάς ιστορία του Ολυμπιακού των Πανελλήνων.

Αυτού του σταδίου, που καθαγίασαν με το αίμα τους είκοσι ένας ολόψυχα αφιερωμένοι στην οιονεί θρησκεία τους πιστοί του Θρύλου. Και που, με μαχητικότητα, σθένος και ανυποχώρητα διεκδικεί την κυριότητα γι’ αυτόν που συνταγματικά και ηθικά τη δικαιούται: Τον επί ένα σχεδόν αιώνα άστεγο Ολυμπιακό.

Η Πανελλήνια Ένωση Φίλων Ολυμπιακού, με την υποδειγματική και τεράστια σε προσφορά εθνική, κοινωνική, πνευματική, ανθρωπιστική και φίλαθλη δραστηριότητά της σαράντα πέντε ετών, απέδωσε τον οφειλόμενο φόρο τιμής στο αείμνηστο ζεύγος ΝΙΚΟΥ και ΝΤΟΛΛΗΣ ΓΟΥΛΑΝΔΡΗ με την (πέρα από δυνατότητα υπολογισμού) πελώρια προσφορά του, επί μεγάλη σειρά ετών στο σύμβολο λατρείας εκατομμυρίων Ελλήνων του ελλαδικού χώρου και των ομογενειών της αλλοδαπής.

Πρωτεργάτης και αρωγοί

«Ψυχή», εμπνευστής και ενορχηστρωτής (όπως πάντοτε) της εντυπωσιακότατης σε επιτυχία εκδήλωση ο πρόεδρός μας, ιδρυτής και έκτοτε ακάματος επικεφαλής της ΠΕΦΟ: ο πρ. καθηγητής Πανεπιστημίου της αλλοδαπής και γενικός γραμματέας της Διεθνούς Επιστ. Εταιρείας «Ο Βυζαντινός Πολιτισμός» Κώστας Ν. Μπαρμπής, επίτ. γενικός διευθυντής του Ιδρ. Κρατ. Υποτροφιών και για ενδέκατη φορά μέλος της Διοίκησης του Ολυμπιακού. Αρωγοί στην προσπάθειά του μέλη του Δ.Σ. της ΠΕΦΟ και Παραρτημάτων της, οι Νομάρχες και Αντινομάρχης Πειραιά κ. Γιάννης Μίχας και Κων. Καρράς, ο Δήμαρχος Κορυδαλλού (μέλος του ΟΣΦΠ) Σταύρος Κασιμάτης, ο διευθυντής του Γραφείου του Σπ. Δημητράκης, η μαέστρος Έλενα Κασάροβα και η Μεικτή Χορωδία του Δήμου Κορυδαλλού (η «έκπληξη» που είχε υποσχεθεί ο κ. Μπαρμπής), ο διευθυντής του Πολυχώρου Παν. Μιχαλόπουλος. Και βέβαια και πρωταρχικά, ο Ηγέτης του Ολυμπιακού Σωκράτης Κόκκαλης (που αποχώρησε τελευταίος!) και ο Συνδ. Βετεράνων Ποδοσφαιριστών Ολυμπιακού (Γ. Δαρίβας, Αντ. Γλύκας, τα άλλα μέλη του Δ.Σ. και τα απλά μέλη του).

Η εκδήλωση

Η εκδήλωση άρχισε με τον Ύμνο του Ολυμπιακού (και σειρά άλλων τραγουδιών) από τη Μεικτή Χορωδία Δήμου Κορυδαλλού (της απονεμήθηκε κύπελλο της ΠΕΦΟ). Την οποία χειροκρότησαν με ενθουσιασμό (ως κορυφαία της Βαλκανικής!) οι παρευρισκόμενοι, μεταξύ των οποίων ξεχωρίσαμε τον εκπρόσωπο (αρχιμανδρίτη) του Μητροπολίτη Πειραιά, τους βουλευτές Αν. Νεράντζη, Γιάν. Διαμαντίδη, Τάκη Μελά, Π. Μαντούβαλο (οι Κατερ. Παπακώστα, Γρ. Νιώτης, Χρ. Πρωτόπαπας, Γ. Τραγάκης, έστειλαν ευχετήριες επιστολές), τους Νομάρχη και αντινομάρχη Γιάν. Μίχα και Κων. Καρρά, τον καθηγ. Πανεπ. Χάρη Μαντούβαλο, τους δημάρχους Κορυδαλλού, Δραπετσώνας, Σαλαμίνας, Αγ. Βαρβάρας, τον αντιδήμ. Πειραιά Ν. Γιούτσο, τους νομαρχ. συμβούλους Θάνο Καληώρα, Τζοβάνα Φραγκούλη, Γιάν. Μαρωνίτη. Και, βέβαια, από την πλευρά του ΘΡΥΛΟΥ τον πρόεδρο ΠΑΕ και ΚΑΕ Σωκρ. Κόκκαλη, τους Λ. Θεοδωρακάκη, Αιμ. Παπαθανασίου, Τ. Χατζηγρηγοριάδη, Μιχ. Γουλανδρή, Γιάννη Μώραλη, Τάκη Βεντίκο, Γιάννη Πολυκανδριώτη, Χρ. Κλώτσα, Γ. Δαρίβα, Ηλία Ρωσσίδη, Κ. Καραπατή, Αθαν. Μπέμπη, Ηλία Υφαντή, Στ. Ψύχο, Σωτ. Γκαβέζο, Γιάννη Φρονιμίδη, Στ. Μπέση, Γ. Κοττάκη, Γ. Μαργιόλη, Α. Ζοάνο, Θαν. Λουκανίδη, Τ. Κτενά, Π. Κελεσίδη, Β. Σιώκο, Ν. Γιούτσο, Κ. Πολυχρονίου, Γ. Γκαϊτατζή, Αντ. Τζανετουλάκο, Μ. Κουμαριά, Παππά, Μπ. Σταυρόπουλο, Σ. Παπάζογλου, Αντ. Ποσειδώνα, Θαν. Αγγελή και πολλούς άλλους παλαιμάχους, όπως και τον πρόεδρο της ΠΕΦΟ Νέας Υόρκης κ. Θ. Μπενή, τους δημοσιογράφους Ν. Παπαδάκο, Κ. Σαμοθράκη, Μιχ. Στάμου, τον πρύτανη των φωτορεπόρτερ Α. Καλογερόπουλο. Ακόμα, το «παρών» έδωσε και ο εκπρόσωπος του Μητροπολίτη Πειραιά Σεβασμ. Σεραφείμ και τρεις εκατοντάδες μέλη των Δ.Ε. αλλά απλά μέλη της Κεντρικής και άλλων ΠΕΦΟ. Για τον αείμνηστο πρόεδρο μίλησαν οι Σωκρ. Κόκκαλης, Λ. Θεοδωρακάκης, Αιμ. Παπαθανασίου, Γιάννης Μίχας, Στ. Κασιμάτης (δήμαρχος Κορυδαλλού), Γ. Δαρίβας και ο γενικός γραμματέας του Συνδέσμου Βετεράνων Ποδοσφαιριστών Ολυμπιακού Αντ. Γλύκας, Τάκης Βεντίκος.

Το αφιέρωμα Κ. Ν. Μπαρμπή
Το αφιέρωμα του προέδρου της ΠΕΦΟ, μέλους του Δ.Σ. της ΠΑΕ Ολυμπιακός, επ. γενικός διευθυντής του Ιδρ. Κρατ.  Υποτροφιών και καθηγητής Ευρ. Παρ. Αμερ. Πανεπιστημίοιυ κ. Κώστα Ν. Μπαρμπή ήταν, περίπου, το ακόλουθο:

«Ως χαρίεν εστ’ άνθρωπος, αν άνθρωπος η!»
«Μακαρίους γαρ φασίν είναι τους άνδρας, οίτινες τους θεούς αυτών λατρεύουσι, τας ιδίας αυτών πατρίδας υπερασπίζονται μέχρις εσχάτων και μηδενός ετέρου θνητού -φθόνω ή άλλη αιτία- επιζητούσι την φθοράν…»

Η Θεία Πρόνοια σφράγισε τον Νίκο Γουλανδρή με τις ιδιότητες του μέγιστου Ηγέτη και του Αυθεντικού Ανθρώπου. Και τη σπουδαία σύντροφο της ζωής του Ντόλλη με τα προσόντα της αληθινής «Δέσποινας».
*Αν η ανθρώπινη καλοσύνη υπολογίζεται με το ύψος των κορυφών οροσειρών, τότε ο σπάνιος εκείνος άνθρωπος, λάτρης και «καπετάνιος» του Θρύλου υπερέβαινε σε ανάστημα το Έβερεστ των Ιμαλαΐων.
*Αν η κατανόηση και η μεγαλοψυχία απέναντι στις ανθρώπινες αδυναμίες μετριέται σε λεύγες, τότε η ψυχή του Νίκου Γουλανδρή κατακάλυπτε ολόκληρη ήπειρο.
*Αν η λατρεία για ένα ίνδαλμα, σύμβολο, οιονεί θρησκεία (όπως ο Ολυμπιακός) απλώνεται σαν υδάτινη έκταση, τότε το πάθος του γι’ αυτόν αποτελούσε έναν επιπλέον ωκεανό!
Θα ήταν αδιανόητο για όσους συνδεθήκαμε μαζί τους με αγνή και ΑΝΙΔΙΟΤΕΛΗ φιλία να τους διαγράψουμε από τις κορυφαίες θέσεις της μνήμης μας. Και, αν ισχύει (και βεβαιότατα ισχύει) ο αφορισμός της λαϊκής σοφίας ότι «Έθνη χωρίς μνήμη είναι καταδικασμένα σε αφανισμό», αυτό εφαρμόζεται -κατά μείζονα λόγο- και στα «ΑΘΛΗΤΙΚΑ ΕΘΝΗ».
Όπως είναι ο μπεσαλής, τρισέντιμος και λευκομέτωπος ΘΡΥΛΟΣ της λεβεντογέννας πειραιώτικης θάλασσας. Τον οποίο λατρεύει ως ΟΙΟΝΕΙ ΘΡΗΣΚΕΙΑ ο μισός τουλάχιστον απανταχού γης ελληνισμός, για να τον φθονούν με μικροψυχία και μέχρι θανάτου οι υπόλοιποι…
Ο Νίκος Γουλανδρής, γόνος «αρχοντικής» οικογενείας, ευπατρίδης με την αρχαιοαθηναϊκή έννοια του όρου, γνώρισε για λίκνο του τη θάλασσα. Εκείνος, όμως, προτίμησε από το γαλανό της χρώμα το ερυθρόλευκο του Ολυμπιακού του. Ο οποίος ήταν, σε ισόβιο μάκρος, το «άλας» και ο «Μεγάλος Έρωτας» της ζωής του.
Μου εξομολογήθηκε κάποτε, με τα μάτια υγρά, ότι απεχθανόταν το θάνατο, όχι για άλλο λόγο, αλλά επειδή εξαιτίας του δεν θα μπορούσε πλέον να βλέπει αγωνιζόμενο τον Ολυμπιακό του…

Υβ, Ρομαίν, Μάρτον!

*Μέγιστο, σπουδαιότερο κόσμημα του γραφείου του θεωρούσε τη (φιλοτεχνημένη από τον Γιάννη Τσαρούχη) προσωπογραφία του Υβ Τριαντάφυλλου.
*Τον καταδίωκε με τη μορφή ΕΦΙΑΛΤΗ η σκέψη της τύχης του ΘΡΥΛΟΥ στα «μεταγουλανδρικά» (όπως τα ονόμαζε) χρόνια.
*Γι’ αυτό γκρέμισε τα «ξύλινα τείχη» των 100 μελών.
*Γι’ αυτό καθιέρωσε τους συνδρομητές – μέλη.
*Και γι’ αυτό σχεδίαζε την κατασκευή ΙΔΙΟΚΤΗΤΟΥ ΓΗΠΕΔΟΥ, χωρητικότητας 65.000 θέσεων!
*Η πολυεπίπεδη συμπαράστασή του (πριμ, υλικό, οικονομική αρωγή) στον Ολυμπιακό είχε δρομολογηθεί ΠΟΛΥ ΠΡΙΝ αναλάβει την αντιπροεδρία αρχικά, την Προεδρία στη συνέχεια του Θρύλου. Όταν ανέλαβε την ηγεσία, ήταν στην κορύφωσή της η εποχή του αντιολυμπιακού μένους του τότε «Δαλαϊλάμα» του αθλητισμού: Εκφρασμένη με την προσφορά κυπέλλων με εξαπατητικό στρίψιμο δεκάρας. Με την «κλοπή» παικτών όπως ο Γονιός ή με την απόπειρα αρπαγής (με τα πιστόλια) άλλων, όπως ο Μπάμπης Σταυρόπουλος ή ο Λευτέρης Πουπάκης. Και ακόμα, με τη μορφή δριμύτατων επιπλήξεων για την κατασκευή άρματος (με καλλίγραμμες εκπροσώπους του ωραίου φύλου ως πλήρωμα), για να εορταστεί η κατάκτηση κυπέλλου…
Η «συνταγή επιτυχίας» του Νίκου Γουλανδρή ήταν σοφή και αλάνθαστη, καθώς μετά την άθλια «βαλιτσοφορική» εξαετία, ήδη διανυόταν το πέμπτο έτος απηνούς αντιολυμπιακού δανείου, με οδυνηρότερες τις αποπομπές από τη χώρα του μεγάλου Μάρτον Μπούκοβι και του καλλιτέχνη του ποδοσφαίρου Ρομαίν Αργυρούδη. Ήταν η συνταγή, κατά τη φρασεολογία του:
«Δημιουργία ομάδας ικανής να πετυχαίνει ΤΡΙΑ τέρματα, όταν ο διαιτητής θα της ακυρώνει ΕΝΑ - και μάλιστα κανονικό!»
Την ίδια συνταγή - βελτιωμένη και επαυξημένη- εφαρμόζει επί μία σχεδόν δεκαπενταετία, με σπάνια γενναιοδωρία, ο αναντίρρητα ΚΟΡΥΦΑΙΟΣ ηγέτης όλων των εποχών του Θρύλου: Ο Σωκράτης Κόκκαλης!

Σκάφος και υποθήκες…

Ο Νίκος Γουλανδρής φρόντισε να επανδρώσει (με αποκλειστικά δικές του δαπάνες) το ερυθρόλευκο σκάφος με το ιδανικότερο έμψυχο υλικό, τόσο από τον ελλαδικό χώρο, όσο και από την αλλοδαπή. Πάντοτε με την ενθουσιωδώς σύμφωνη γνώμη της (εξαιρετικά καλλιεργημένης) συζύγου του Ντόλλης. Θυμούμαι τα λόγια της κατά συνάντησή μας στο αρχοντικό τους:
«Θα χαιρόμουν να διαθέτει ο Νίκος και ΔΙΠΛΑΣΙΑ ποσά από όσα δαπανά σήμερα, αρκεί να είναι αποδέκτης τους ο ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ!».
Σε συνέντευξή του είχε καθορίσει ως εξής τις ΥΠΟΘΗΚΕΣ του:
«Ο Ολυμπιακός είχε σπουδαίο παρελθόν. Διαθέτει αντάξιό του παρόν. Και, ασφαλώς, θα έχει λαμπρό μέλλον. Οι πρόσκαιρες ατυχίες ή οι κατατρεγμοί δεν πτοούν. Η σημασία του (λάβαρο πίστης αναρίθμητων αγνών φιλάθλων που τον λατρεύουν) δεν πρόκειται να υποσταλεί ποτέ! Θα κυματίζει πάντοτε στον ψηλότερο ιστό!
Ψηλά, πιο ψηλά, ακόμα πιο ψηλά είναι το σύνθημά μας! Όλοι μας, φίλαθλοι και εγώ, ανήκουμε στους αισιόδοξους ανθρώπους. Η αισιοδοξία ήταν ανέκαθεν το κύριο χαρακτηριστικό των πιστών της ομάδας των ΘΡΥΛΩΝ.
Πορευόμαστε πάντοτε προς τα εμπρός, αφήνοντας πίσω μας τη ζηλοφθονία, την κακεντρέχεια, τα κόλπα των άλλων. Ο δικός μας δρόμος είναι ανηφορικός, αλλά ίσιος. Επειδή ο Ολυμπιακός είναι τέκνο της λεβεντογέννας θάλασσας του Πειραιά!»
Στη συνέχεια ο κ. Μπαρμπής παρέφερε διάφορα χαρακτηριστικά περιστατικά, ενέργειες ή φράσεις του αείμνηστου Ηγέτη, που αποδείκνυαν την ασύνορη αγάπη του για το ΘΡΥΛΟ. Ενώ κάλεσε, για άλλη μία φορά, τους εκπροσώπους της πολιτικής που ήταν παρόντες να σχηματίσουν διπροεδρική επιτροπή, που θα κινηθεί για να υλοποιηθεί (επιτέλους!) το όνειρο και η αξίωση τόσων ερυθρόλευκων γενεών, όπως και του ΝΙΚΟΥ ΓΟΥΛΑΝΔΡΗ, να αποκτήσει ο επί ογδόντα τέσσερα άστεγος Ολυμπιακός ΤΟ ΔΙΚΟ ΤΟΥ (κατά κυριότητα) ΓΗΠΕΔΟ. Ένα γήπεδο αγορασμένο δέκα, πενήντα, εκατό φορές με τα χρήματα των «ενοικίων» που κατέβαλλε ο Θρύλος, και καθαγιασμένο με το αίμα είκοσι ενός ηρώων, που θυσιάστηκαν στο όνομα της λατρείας τους γι’ αυτόν (και όχι στα πλαίσια του εξτρεμισμού και της βίας…)
Ακολούθησε η απονομή των κυπέλλων και πλακετών: Της Κεντρικής ΠΕΦΟ (διά του κ. Μπαρμπή στον επικεφαλής του Μουσείου Κυκλαδικής Τέχνης -για να εκτεθεί εκεί, κατά την επιθυμία του κ. Πέτρου Νικ. Γουλανδρή- κ. Αθαν. Μασούρα). Το Παρ. Άσπρων Χωμάτων (στον ίδιο, διά του κ. Γιάννη Τζουβελέκη). Των Παρ. Γαυρίου (διά του κ. Δ. Τριδήμα), Γυναικών Κορινθίας (διά της κ. Δήμ. Τσιούγκου), Κερατέας (διά του κ. Γ. Πέτση), Πύλου (διά της κ. Στ. Αντωνάκου), Σίφνου (διά του κ. Μαν. Στρατουδάκη), Τράπεζας της Ελλάδος (διά του κ. Π. Νικολακάκη). Επίσης τιμήθηκε ο Κ. Ν. Μπαρμπής από τον Νομάρχη Πειραιά και το Σύνδ. Βετερ. Ποδοσφ. Ολυμπιακού.
Επίσης προσήλθαν αντιπροσωπίες των Παρ. ΠΕΦΟ Ελλήνων Επιστημόνων, Σαλαμίνας, Στυλίδας, Προαστ. Σιδηροδρόμου, ΟΣΕ, Λιβαδειάς, Πασαλιμανίου, Ιδιωτ. Τραπεζών, Ελευσίνας, Νέας Υόρκης, Γεν. Κρατικού Νικαίας, Νότιας Αττικής (Τάσος Κατοπόδης) κ.ά.
Γ. ΤΡΥΦΩΝΑΣ – ΜΑΝ. ΣΤΡΑΤΟΥΔΑΚΗΣ – Β. ΠΑΠΠΑΣ – ΜΙΧ. ΒΑΛΒΗΣ – ΜΙΧ. ΜΕΛΕΞΕΝΗΣ – ΜΠ. ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΟΠΟΥΛΟΣ

 

 
< Προηγ.   Επόμ. >